кел. 1. Ҳийлекер, алдаўшы.
Арамызда не бир қуў адамлар көп, сәл жерде олар баплайды (А.Әлиев).
2. Қуўқыл, күлкили сөзли.
0 Қуп-қуў — сурланыў, бозарыў, түри қашыў.
Сапардың түси қуп-қуў болып, еки көзи масаладай жанды (К.Султанов).
Қулазыған қуў дала — кейипсиз, сықылсыз.
Кулазыған қуў далаларға шырай енди («Әмиўдәрья» ж.).
Қуўбас — баласы жоқ, жалғыз.
Байдың есигине келгели бери балалы болсам да балам турмағанлықтан қуўбас атандым (Б.Бекниязова).
Қуў сөз — ушырып сөйлейтуғын күлкили сөз.
Ол қуўуөзли ушқындырма гәпке уста еди.