ҚӘЛИП
Қарақалпақша
ат. 1. Бас кийимди, аяқ кийимди тигиў ушын ишине кийгизилип үлкен-кишилигине қарап қолланылатуғын ағаштан соғылған үлғи.
Ләўзе, геўек адам, басы бас емес, малақайға қәлип, — деди.
2. Гербиш қуйыў ушын тахтадан иеленген әсбап.
Қәлип алып гербиш қуйып, Аштың истиң гүресин (Ж.Аймурзаев).
3. Бир нәрсениң дәслепки дәрежеси, бурынғы күйи, жайы, аўҳалы.
Көн қатса қәлибине барады (ққ.х.н.м.).
4. Жүрек, көкирек, кеўил.