ӨЙБЕЙ
Қарақалпақша
т.
с. Таңланғанда қорыққанда, сезикленгенде, қайран қалғанда айтылатуғын сөз.
— Өйбей балам-ай, бир нәрсе ҳәрекетлеп кетпегенин айта бер (Т.Қайыпбергенов).
Өйбей уятсызлар-ай, жасы үлкен жасы кишиден уялсайшы (М.Өбдиреймов).
Өйбей мынаўсы не? — деп орнынан ырғып турып үсти-үстине қолын силкти (А.Бекимбетов).
Өйбей!... деген кемпирдиң ашшы бөд даўысы шықты да сылқ етип қулады... (К.Султанов).
Өйбей маңдайым ай! (К.Султанов).