ӨҢКИЎ
Қарақалпақша
ф. Жылқының, ешектиң артқы еки аяғын көтерип, секириўи.
Ешегине жаңа мине бергени, бирден өңкип кетип, ғарры шүй төбеден түсиўге сәл қалды (газетадан).
Бизикин мингенде не өңкийтуғын ба еди? Базарбайдың көлиги жаңа да я, — деп хәзиллести (газетадан).