ӨҢМЕНЛЕЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Көкиреги менен тиреў, ийтериў. Бир өңмендегенде оны мүйешке апарып тықты (газетадан). 2. Алға қарай умтылыў, ентерилиў. Бес-алты адым атыўдан-ақ, өңмендеп жығыла беретуғын болды (Т.Қайыпбергенов).