DÁRBÁDAR
Qaraqalpaqsha
at. (arabsha, esikten-esikke, úy-jaysız, diywana).
1. Mútájlik sebep, esikpe-esik júrip el geziwshi (májbúrlikten yamasa el geziw maqsetinde), ózge ellerde áwere-sarsańlıqta júriwshi, bas alıp ketiw.
Dárbedar adam.
Qazan urǵan qızıl gúldey solarsań, Xayran bolıp kóp dárbádar bolarsań, Tilimdi alsań kóshpe kalmaq eline, Kóp pushayman etip árman qılarsań («Alpamıs»).
2. Májbúrlik sebepli ózge ellerde geziwshi, watansız, biywatan, watan gedeyi, emigrant.
El xám jer bilendur jer xám el bilen, Jersiz eldiń ómiri dárbádar bilen, Xosh aman bol bizden kaldıń Bozataw (Ájiniyaz).
3. Tozıw, búliniw, sarsań bolıw, sergizdanlıq.
Ekken gúlin sensiz jılap ósedi, Izinde dárbádar jaslık dilgirin (X.Dáuletnazarov).