DÁRMAN
Qaraqalpaqsha
at. (parsı, dári, dawalaw).
1. Quwat, jiger, kúsh, karıw, xal.
Belde kuwat, ayaqta joq dármanım, Jay tappay suwıqga kalǵan ármanım (S.Nurımbetov).
0 Dármanı ketiw — kúsh-quwat, dińkesi qurıw, kúshsizleniw.
Dármanı kiriw — awhalı, sawlıǵı jaqsılanıp, kúsh-kuwatqa kiriw, tetiklesiw.
Turqıńdı kórgende tastı dármanım, Tirińde kórmedim jalǵız ármanım (A.Dabılov).
2. awıs. Tirek, súyew bolatuǵın adam.
Xojalıǵıma bas edi, Dármanıma jetker meni (Q.Irmanov).
3. awıs. Járdem, mádet; ruwxıy kómek.
Dártine dárman bolıw.
4. SHara, ilaj; dawa.
Dárt bergen kudayım, dármanın da berer, óksiy berme inim, — dep iyninen qaqtı Dániyar oǵan ashınarlı túrde tigilip («QJ» g.).