ERTE
Qaraqalpaqsha
r. 1. Tańerteń, azan menen, azannan, tań sáhárden.
Búgin kúndegiden erte kelipsiz ǵoy, — dep edi, ol dárriw jalt qaradı Nurımbetke (Ó.Ayjanov).
Ol erte turıp atlanıp, báder ketedi («Qoblan»).
Erte tuwıp kesh batqan, Ómiri zaya juldızday («Qırq qız»).
2. Bayaǵıda, burın, ótken gez.
Eski tariyx erte tuwǵan el ediń, Qaytadan jańarıp, kúldiń Qońırat (I.YUsupov).
Ertegim erte boldı, Qulaǵı kelte boldı (qq.x.q.).
Erte-kesh — azannan keshke shekem tınbaw, kún demey, tún demey islew.
Erte bir ólim bar erte yaki kesh, Asıq attım keldi me dep qolay pesh (Q.Irmanov).
0 Erte áyyem — júdá erte, áyyem zaman, dım erte.
Erte áyyem zamanda, sol zamannıń qádiminde, Buxar degen jurtında, Bulıńǵır dáryasınıń jaǵasında,... («Máspatsha»).
Erte bastan — áwelden, erterek, aldın-ala, kún burın.
Sonıń ushın erte bastan jıllı qoralar tayarladı (Ó.Ayjanov).
Ep-erte — alda, burın, erte menen, aldın-ala.
Búgin jumısın ep-erte tamamdap, úylerine qayttı (gazetadan).