SÁLEM
Qaraqalpaqsha
at. (a.
— tınıshlıq, qáwipsizlik, kórisiw).
Adamdardıń óz ara ush ıraskan waqtında úrp-ádetke baylanıslı bir-birine aytatuǵın sózi.
Úyge biriniń izinen biri sálem berip úsh ǵarrı kirip keldi (K.Sultanov).
Ósken jeriń baxtıyarlar úlkesi, Xalqı mısal bir adamday tuwısqan, Qayta tuwǵan kún shıǵıstıń erkesi, Sálem saǵan, ózbek kızı, Gúlistan! (I.YUsupov).
Temirxan atanıń sózin esitpey qasına kelip sálem berdi (T.Qayıpbergenov).
Máspatsha babaǵa jaqın kelip sálemin berdi («Máspatsha»).
Tórt kisi teń turıp berdi sálemin, ellerin alıp ettim tawabın (kk.x.q.).