TAWDAY
Qaraqalpaqsha
kel. 1. Úlken, zor, iri.
Usı kúnge eki aralıqtaǵı kurı jerler sol wakları tolqını tawday bolǵan jerlerdiń astı eken (Q.Irmanov).
Kópten beri shabalmay jabıǵıp júrgen shabarman da biy aǵasınan tawday mártebe alǵan soń xám sarı jorǵanıń beline mingen soń qolına xannıń jarlıǵı tiygen kisidey kurıslanıp shaptı (K.Sultanov).
2. Taw sıyaqlı, taqıletli, tawǵa usaǵan, megzes.
Aldıńǵı shanada tawday úyip tiyegen jılım tordıń ústinde qara altın dizginin welap kiyatırǵan usı Saǵıydulla edi (K.Sultanov).