ГОРБАТЫЙ

Русский → Қарақалпақша

прил. 1. бүкир, қуныш;
~ человек бүкир адам;
2. бүкир, қуныш, дүңки;
~ нос дүңки мурын;
3. в знач. сущ. м. горбатый и ж. горбатая бүкир, қуныш, дүңки.