НАКЛОН

Русский → Қарақалпақша

м. 1. (действие) ийиў, еңкейтиў, бүгиў;
ийилиў, еңкейиў, бүгилиў;
2. (покатая поверхность) қыя, қыямай, жанбаўыр;
жайпаўыт;
скатиться по ~у жанбаўырдан жумалап кетиў.