ОТСТАЮЩИЙ

Русский → Қарақалпақша

1. прич. от отставать;<br/> <b>2.</б> прил. артта қалған;
помогать ~м ученикам артта қалған оқыўшыларға жәрдем бериў;
3. в знач. сущ. м. отстающий артта қалыўшы, кейинде қалыўшы;
подтянуть ~х артта қалғанларды көмеклесип қатарға қосыў.