СМЕРТЬ
Русский → Қарақалпақша
ж. өлим, өлиў, қаза, әжел;
естественная ~ь тәбийғый өлим;
скоропостижная ~ь қәпелимде өлип кетиў;
свидетельство о смерти өлгени ҳаққындағы гүўалық;
не бояться смерти өлимнен қорқпаў;
спасти от смерти өлимнен қутылыў;
быть между жизнью и смертью бир аяғы гөрде, бир аяғы жерде болыў;
быть при ~и өлим аўҳалында болыў;
до ~и жүдә, оғада, күтә;
скучно до ~и жүдә зеригип турман.
естественная ~ь тәбийғый өлим;
скоропостижная ~ь қәпелимде өлип кетиў;
свидетельство о смерти өлгени ҳаққындағы гүўалық;
не бояться смерти өлимнен қорқпаў;
спасти от смерти өлимнен қутылыў;
быть между жизнью и смертью бир аяғы гөрде, бир аяғы жерде болыў;
быть при ~и өлим аўҳалында болыў;
до ~и жүдә, оғада, күтә;
скучно до ~и жүдә зеригип турман.