ТАРАН
Русский → Қарақалпақша
м. 1. ист. таран(бурынғы замандағы дийўал бузғыш қурал);
2.(прямой удар) соғысыў, дүгисиў;
3.воен. таран (өз машинасы менен душпанның самолётын, кемесин ямаса танкасын урып қыйратыў);
4. (военная операция)таран (фронтты бузып душпанның арқасына өтиў).
2.(прямой удар) соғысыў, дүгисиў;
3.воен. таран (өз машинасы менен душпанның самолётын, кемесин ямаса танкасын урып қыйратыў);
4. (военная операция)таран (фронтты бузып душпанның арқасына өтиў).