БӘРЕКЕЛЛА
Қарақалпақша
1. т.с. Адамның қандай да бир ҳәрекетинен кеўли толыў, мақуллаў, мақтаўды аңлатады.
— О, бәрекелла! — деди директор қызлардың исине сүйсинип (Ө.Хожанов).
— Жүдә жақсы қылыпсыз, бәрекелла болыпты (М.Нызанов).
2. т.с. Мақтаўда, қуўатлаўда айтылады.
Қәне кәлесең, Баржай болып тилегиң, Бәрекелла балаларым дер едиң (К.Султанов).
3. Таңданғанда, ҳайран қалғанда айтылатуғын хошамет.
— Бәрекелла, бәрекелла, — деди Серимбетке хошаметлеп, — сени бул жерге бир күш алып келген ғой, улым (Ө.Айжанов).
— Бәрекелла, шайыр болсаң сондай бол, — деп таңлайын қағып киятыр (К.Султанов).
4. Наразылық, қанаатланбағанда айтылады.
— Ҳәй бәрекелла, қылайын дегениң усы ғой-а! (С.Мәжитов).
5. Мысқыллаў, мазақ қылыўда айтылады.
Бәрекелла, адам болып қалыпты, пақыр! (Ө.Хожаниязов).