ЗАР II
Қарақалпақша
ат. Қайғы, әсерит, ўайым, қапалық, шер, муң.
...Өте алмай бөгетсиз теңиз-дәрьядан, Өмиринше күни өтти зар менен (Бердақ).
Естисен ашығыңның зарын, Қыялдың йошы келип кет (Әжинияз).
0 Зар шекти — қайғы-әсеритке ушырады, қыйналды.
Маған дүние гөрден де тар, Шықтым дүниеге шектим зар (Әтеш).
Зар болды — мутаж болды, зәрур болды.
Екиншиси тынбай издеп, Зар болып жүр қара нанға (И.Юсупов).
Зар етти — тиледи, өтинди, жалынды.
Ыңыранған қобыздың ырғағы, Қулаққа зар еттирер еле де («Әмир гүли» т.).
Зар еңиреди — зар жылады, қайғыланды, қапаланды, зарлайды.
Анаң, ғарып зар еңирейди егилип, Көзлеринен қанды жасы төгилип (Т.Жумамуратов).
Зар уру — зар қақсаў, зарлану.
Еки қолы артына шандып байланған нашар, көзинен аққан жасты сыпырып тастаўға да димары жоқ, зар урып таўланып жылап отыр (К.Султанов).
Зар қақсаў — а) қатты аўыру, солқылдаў, сызлаў, қақсаў.
Зигиригим зар қақсап жаным шығып баратырғандай (Ж.Аймурзаев).
б) өтину, жалыну, жалбарыну.
Мәспатша астындағы Мәжнүн атына қарап зар қақсап жылады («Мәспатша»).
в) зинҳарлаў, қатты түрде тапсыру.
Зар қақты — зарлады, бозлады, жылады.
— Анажан, ана жаныңа барамын, — деп зар қағып жылады ол (С.Айни).
Сол заманда Бәўен дүзде мал бағып, күн кеширип күни-түни зар қақты (Т.Қабулов).
... сабанның үстинде жатқан ала көпек ырғып турып сүйир тумсығын көтере зар қағып улып қоя берди (К.Смағулов).