ТАРЫЛЫЎ
Қарақалпақша
ф. Белгили бир кенисликтиң, кийимниң, заттың киширейиўи, тарайыўы.
Қурысын бул дүнья заман тарылды, Ғәплеттен ғой жүрегимиз тарылды (Омар).
Адамсыз адам жасар ма, Жалғызға дүнья тарылып (И.Юсупов).
0 Тынысы тарылыў — ысылыў, ентигиў, демигиў.
Аўыр дәрт жүрегин кернеп, өкпесин исирди ме, Әйтеўир, тынысы тарылғандай сийрек хәм терең демин алады (К.Султанов).
Териси тарылыў — пейили қашыў, нийети бузылыў.
Заманы тарылыў — өриси кемейиў, қыйыншылық болыў.
Бул дүнья курысын заман тарылды, Зардабынан қара жер қақ жарылды (Әжинияз).
Пейили тарылыў — пейили қашыў, бузылыў.