ШҮҢИРЕК
Қарақалпақша
кел. Көздиң ишке қарай кириўи, көздиң уясына қарай кирген, ойық.
Сақалы сийрек, қус мурын, пешанасы тар, узын бойлы арық, шүңирек көзли Салтық бийди «усы адам көп нәрсеге наразы, дәўкес-аў», деп көзи менен сынап отырды да, оның алдындағы табаққа тоқпақ жиликти атып урды (К.Кәримов).
— Москва саў ма, Москва? — деп ақсақаллы шүңирек көз, арық ғарры тоқып отырған аўын таслап, картаға қарап жуўырды — кәне, көрсет Москваны (К.Султанов).