ҚУЙЫН
Қарақалпақша
ат. Шаң хәм топырақтың суўырылып, жоғары көтерилиқи, дөңгеленип бурқасынлап уйтқыған шаңғыт, қатты жел.
«Геўдесинде жаны барлар қалма деп, Ала қуйын айдай берди, яранлар» (Бердақ).
Қуйын қуқанда: Ҳә, қуйын кет, кет, Думаланып кет, Жумаланып кет, Шубаланып кет, Қўаланып кет, Созылып кет, Үзилип кет, Кет, кет! (Айтымақлар).
ат. Қарақалпақлардың урық-тийре атамасы.
Қуйынның қулығы қалмас (ққ.х.н.).
Қуйын, Қашан көрсең уйын (ққ.х.н.).