KÓSH
Qaraqalpaqsha
at. 1. Bir orınnan ekinshi orınǵa qonıs basıw ushın barlıq dúnya-múlkin kúsh kóligine tiyep, malın aldına salıp kóship kiyatırǵan xalıqtıń dizbegi, kárwanı.
Kóshken kóshke ere almay, jolda qaldı birazı (Jiyen jıraw).
Kórse de azap paqırlar, Kóshten qalmay eredi («Qırq qız»).
Úsh mezgil jol júrip Barshın qızdıń kóshi awıldıń qarasın kórdi («Alpamıs»).
Kósh artında asıq oynap jasımda, Tariyxtan sál keshewillep qalıppan (I.YUsupov).
2. awıs. Dáwir, zaman, waqıt ótiw mánisinde.
Kárwan kósher, dúnya óter, Bende neshik ilaj eter? (Berdaq).
♦ Kóshe-kóshten árman qalmaw — bir jerden ekinshi jerge bir neshe ret kóshe beriw, kóp kóship qonıw.
Kóshe-kóshten árman qalmadı, Kórpe arqalap belde dárman qalmadı gál-gel-áy... (qq.x.q.).
Kóshtiń izine eriw — kósh penen birge ketiw, izine eriw.
Ízıq-ızıq bolıp kóshtiń izine erdi (J.Aymurzaev).