SÁHÁR
Qaraqalpaqsha
at. (a.
— erte tań, tań atar).
Tún ortası awǵannan sońǵı waqıt, erte tań aldı, azan.
Sáhár waqta qırlı dúpeń atıldı, Bende bolıp tústim, qolım shatıldı (Ájiniyaz).
SHamı sáhár etsám fáryad, Bir xudanı áylásám yad, Uáládń shul Berdimurad, Walidiydur Xalmámbáti (Berdaq).
Sáyir etip men sáhár waqta, Kirdim bir ájayıp baǵqa, Japıraq jamılıp awlaqta, Búlbillerge sır sırlastım, Samal menen sıbırlastım (I.YUsupov).
Ótemurat sáhárdeturıp, tań namazın oqıdı da, Erjandı oyatıp, sırttan támbi bastı (K.Sultanov).
Tań sáhárden qara duman bolıp kelgen Qońırat atlıları jekke emennen ótip toqtaǵan edi (T.Qayıpbergenov).
Tań sáhárde kópir ústinde bolıp ótken kewilsiz waqıyadan kópshilik xabar taptı (K.Kárimov).