ÍZA
Qaraqalpaqsha
at. 1. Qorlıq, japa, jábir, azap.
Jámiyla jaydıń múyeshine qarap aylandı da, denesin qısqan ızaǵa shıday almay jılap jiberdi (Ó.Ayjanov).
Álle kimnen ıza kórgenge usaydı (K.Sultanov).
2. Ashıw, kek.
Múshiripke degen ıza shogı taǵı tutanıp, taǵı jalın bolıp, taǵı órtey basladı (K.Sultanov).
Hayaldın sózi Ájiniyazdıń arına tiyip, ızasın qozdırdı (K.Sultanov).
<> Íza jew — ızası keliw, qorlıǵı keliw.
— Sonnan berli bir xabar ala almay júrgenime ıza jeymen, joldaslar dedi (A.Dabılov).
Íza-qayǵı — qorlıq, azap.
Kıyınshılıkka munaymaǵan, ıza-qayǵıǵa qayıspaǵan batır tuqımınıń mártliginen be ya tábiyat ayrıqsha soqtı ma, «júdep boldırǵan shıǵar!» dep, barǵan adamlar Ernazardıń turqın hám ajarın kórip bir-birine qarastı (K.Sultanov).
Ízayı muqmin — músápir, jetim-jesirdiń ızası.
— Yoq «ızayı muhmin xaram» — dep Esbergen ornınan turdı (K.Sultanov).
Íza qılıw — kapatanıw, qıynalıw.